KÖLE GİBİ

Karşımda duruyor çatallı yollar
Kavşaktayken taze güller bakıyor
Laleler soruyor önünde ne var
Zambaklar ülkesi bulunur yalnız
Issız bahçelerde salınır bir kız

Cücelere yenik düşüyor bir dev
Baykuşlara emanetmiş saraylar
Renkleri yakmazmış dumansız alev
Kâf Dağı’nın arkasında masal ülkesi
Tenha vakitlerde geliyor sesi

Karanlıkta cama vurur yağmurlar
Yılların peşine düşüyor hancı
Yarin kollarında yıkıldı surlar
Dudağımda dünya denen yabancı
Hançer saplıyken duyulmaz acı

Nehirler akıyor yanaklarından
Geceleri bitirmiyor güneş doğması
Mehtap kıskanıyor yârimi aydan
Saçların mis kokar yağmur sonrası
Örtüler utanır parmaklarından

Geleceği ekleyerek yürür maziye
Kanıyor goncalar açarken suya
Kollarını bürür cinler periye
Laleler solarken sensizmiş rüya
Meramdan sabırla bakar geriye

Gözlerinden akan yaş hatırına
Bir kurtuluş ümidiyle her gece
Efendiler gelir mi kölelerin yanına
Azat pazarlarında satılır biz
Kendi güllerini sula gizlice


TALAT HOŞ /18 ŞUBAT 2000
İZMİR