HİCRANIM

Güneşe boyun eğdi pencerem
Aralık bıraktı bende gözyaşı
Derdi on altıya çıkardı verem
Ölümlüye aşk yolunun telaşı
Kaç kere yokladı beni bu yolda

Işıklara kapanıyor tül perdem
Kayan yıldız üşür mavi denizde
Korsan gemilerde bulunmaz erdem
Talan eder limanları benizde
Hangi rüzgar sallıyor bu gövdeyi

Mehtapla kısalıyor bak gölgem
Kuruyarak sararırmış yapraklar
Yıldız yolu oluyormuş yörüngem
Sara derdi artırıyor meraklar
Yıllar geçer mavi vurur kıyıya

Sabah vakti aydınlandı son dönem
Suçlarımı bağlayarak uzaklaş
Şebnemlere fecirlerde konara nem
Dokununca kanayarak gel savaş
Hicranınla üşütüyor son senem

TALAT HOŞ 9 Aralık 05