GÖLGELER BÜYÜYOR

Uzak kaldım gül diline
Demlerin de ayrı ayrı mevsimi
Karanlık geceye sevdalı,sürgün
Hatıran gözler unutur bir gün
Acılar sensiz düşüyor dağa
Aşıklar ansızın düşer tuzağa
Gölgeler büyüyor

Bilinmeze doğru yürüyen lalem
Hasretle kavruluyor yüreğim
Kimlerin elinde kırılır kalem
Yabancı düşünce gönüllere sır
Her şey hendesi
Mazide de yaşayan asır
Nereden geliyor bülbülün sesi
Işıklar sızmıyor mahzenlerime
Tükendim ,nerelerdesin
Kayboldum
Gölgeler büyüyor

Güzelliğe meftun düşmüş bir kalbe
Kararlı dalgalar merhem
Gemi sarsılırken yedi yerinden
Görünmez tayfaların hiçbiri
Karşı durulmaz sebep
Dillerden gülmeyen elem
Ne su ne ateş
Gölgeler büyüyor

Kavuşma hüznü ve sevinciyle
Yollarda solmuşum bir çiçek gibi
Mevsimler uzatmış karlı günleri
Çıkışı kapalı tüneller engel
Görünmüyor hiçbir kuyunun dibi
Gölgeler büyüyor



24.Mayıs 01
Talat HOŞ / Kadıköy