EYLÜL GELİNCE

Güneş, ufukta kaybolan yüzün
solan bir yıldıza bakarken
matemli gece
çakallar kuzulara yanaşır
sinsice

Toprak kokuyor son kopan gülde
aynı gece
bir gonca açarken kanar
rengine bülbül değince

Meyveler düşüyor mademki suya
yapraklar soluyor eylül gelince
süvariler yorgun
atlar delice
ürkerler bir kızın
uzayan saçları örülünce

Tenhalarda perçemini gizlice
tarar aynasız kendince
bahçeye düşer saçının teli
ayrılık sızlatır inceden ince
gamzeye akar güllerin teri
gözlerinin içi gülünce

Dolaşır maviye
derin bir koyda
yüzerken yaslanır bir nilüfere
ah çeker balıklar su çekilince
yakamoz arıyor çıkan son ayda
hür ve delice

TALAT HOŞ
9 KASIM 2003